Λαπαροσκοπική Αφαίρεση Μήτρας

Μια επέμβαση που γινόταν με επιτυχία μόνο στο εξωτερικό γίνεται πλέον και στην Ελλάδα! Ήδη το πρώτο περιστατικό αντιμετωπίστηκε με μεγάλη επιτυχία, δείχνοντας πως η ιατρική στην Ελλάδα έχει πραγματοποιήσει σπουδαία βήματα τα τελευταία χρόνια

Η λαπαροσκόπηση αποτελεί μια από τις σημαντικότερες εξελίξεις στον τομέα της γενικής χειρουργικής κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Εφαρμόστηκε για πρώτη φορά από τον γερμανό καθηγητή Zemm το 1975 και ήταν διαγνωστική, ενώ η πρώτη βιντεολαπαροσκόπηση έγινε από τον αμερικανό καθηγητή Nezhat το 1980. Οι σημερινές εφαρμογές της λαπαροσκόπησης ολοένα και πληθαίνουν και αφορούν επεμβάσεις σε πάγκρεας, οισοφάγο, σπλήνα, στομάχι, συκώτι κ.α. τελευταία, μια ακόμη δύσκολη και επίπονη για τις γυναίκες επέμβαση αντιμετωπίζεται με αυτή τη μέθοδο.

Πρόκειται για την ολκή αφαίρεση της μήτρας, των συνδέσμων της καθώς και των λεμφαδένων (που αποτελούν συχνή θέση μεταστάσεων) αποκλειστικά με λαπαροσκοπική μέθοδο. Ο ακριβής επιστημονικός όρος της επέμβασης είναι «ριζική υστερεκτομή( Wertheim) και λεμφαδενικός καθαρισμός» και γίνεται κατεξοχήν για καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Η αποκλειστικά λαπαροσκοπικά, επέμβαση αυτή (η οποία εφαρμόζεται στο εξωτερικό με μεγάλη επιτυχία εδώ και μια δεκαετία) γίνεται τώρα και στην Ελλάδα από τον χειρούργο γυναικολόγο Ιωάννη Περιστέρη.

ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΡΑΧΗΛΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΑΣ

Απαραίτητη εξέταση θεωρείται το τεστ Παπανικολάου, που εντοπίζει τον καρκίνο σε πρώιμο στάδιο και τα κύτταρα τα οποία ενδέχεται στο μέλλον να μετατραπούν σε καρκινικά. Αυτή η εξέταση κρίνεται αναγκαία μετά την ηλικία των 21 ετών ( ή εντός τριών ετών από την έναρξη σεξουαλικών σχέσεων)και μια φορά το χρόνο στη γυναίκα. Άλλες μέθοδοι που βοηθούν στη διάγνωση καρκίνου είναι το υπερηχογράφημα, η αξονική ή μαγνητική τομογραφία και η (διαγνωστική) λαπαροσκόπηση με βιοψίες λεμφαδένων. Η τελευταία γίνεται προκειμένου να συλλέξει ο γυναικολόγος στοιχεία που δεν μπορούν να φανούν στην αξονική η το υπερηχογράφημα, κοιτώντας με την κάμερα του λαπαροσκοπίου κατευθείαν στην κοιλιά της ασθενούς (χωρίς να προχωρήσει όμως σε όλη την επέμβαση).

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ…

Αφορούσε μια γυναίκα γύρω στα40, στην οποία είχε διαγνωστεί καρκίνος του τραχήλου της μήτρας. Η γυναίκα αυτή, αφού ενημερώθηκε ότι η επέμβαση μπορεί να γίνει είτε με μεγάλη και ανοιχτή τομή είτε με τη μέθοδο της λαπαροσκόπησης, αποφάσισε να χειρουργηθεί λαπαροσκοπικά. Έκανε λοιπόν εισαγωγή στο νοσοκομείο την προηγούμενη μέρα της επέμβασης, προετοιμάστηκε και την επόμενη χειρουργήθηκε. Μια μόλις μέρα μετά το χειρουργείο η γυναίκα έτρωγε, σηκώθηκε αμέσως, δεν παρουσίασε πυρετό ενώ χρειάστηκε μόνο ένα παυσίπονο για μετεγχειρητικό πόνο. Πήγε στο σπίτι της και 2 μήνες μετά χαίρει άκρα υγείας!

ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΚΑΙ ΜΕΤΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

Το χειρουργείο που γίνεται στην κοιλιά της ασθενούς είναι το ίδιο είτε γίνει λαπαροσκοπικά είτε ανοιχτά. Επομένως οι κίνδυνοι που «καραδοκούν» στο ανοιχτό χειρουργείο υπάρχουν και στο κλειστό – λαπαροσκοπικό. Συνηθέστεροι είναι η αιμορραγία, η τρώση κάποιου κοίλου σπλάχνου (όπως είναι το παχύ ή το λεπτό έντερο) και ο μετεγχειρητικός πυρετός που μπορεί να οφείλεται σε απόστημα ή σε άλλη μετεγχειρητική βλάβη. Αυτό που αλλάζει είναι οι μετεγχειρητικές επιπλοκές, οι οποίες περιορίζονται με τη μέθοδο της λαπαροσκόπησης.

Η ασθενής μετά το χειρουργείο τρώει ή περπατά στο δωμάτιό της και την πρώτη ή τη δεύτερη μέρα (στις πιο βαριές περιπτώσεις πάει σπίτι της. Αποφεύγεται με αυτό τον τρόπο η μακροχρόνια κατάκλιση και οι θρομβώσεις στα κάτω άκρα με τον κίνδυνο πνευμονικής εμβολής, που έχει κάποιο ποσοστό θνησιμότητας. Εξαλείφεται επιπλέον ο κίνδυνος της διαπύησης (το πύον στην τομή, που συμβαίνει στα ανοιχτά χειρουργεία), που έχει αποτέλεσμα η ασθενής να κάνει αλλαγή των γαζών ύστερα από 2 ή 3 εβδομάδες.

ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΧΗΛΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΑΣ ΚΑΙ ΕΡΩΤΙΚΗ ΖΩΗ

Παλαιότερα θεωρείτο ότι η παραμονή του τραχήλου της μήτρας βοηθούσε στην καλύτερη σεξουαλική λειτουργία της γυναίκας και στην πιο εύκολη βίωση του οργασμού. Νεότερες έρευνες σε γυναίκες που έχουν υποστεί επέμβαση αφαίρεσης του τραχήλου της μήτρας έδειξαν ότι η σεξουαλική ζωή της γυναίκας δεν επηρεάζεται καθόλου από μια τέτοια επέμβαση.

Η γυναίκα επιστρέφει στη σεξουαλική της ζωή φυσιολογικά. Άλλο ένα στοιχείο που αξίζει να αναφερθεί είναι ότι υπάρχουν μικρές μόνο οπές μετά την επέμβαση στην περιοχή της κοιλιά, οι οποίες σε λίγο καιρό φεύγουν. Άρα η γυναίκα που θέλει το σώμα της ακέραιο αντιμετωπίζει με ικανοποίηση αυτή την εξέλιξη.

ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΗΣΗΣ

  • Απουσία μεγάλης τομή. Επί της ουσίας δηλαδή μιλάμε για κλειστό χειρουργείο.
  • Οπτικά και αισθητικά σε λίγο καιρό η επέμβαση δεν γίνεται αντιληπτή.
  • Ελάχιστο δυνατό χειρουργικό τραύμα, που εξασφαλίζει «σεβασμό» στους ιστούς.
  • Γρηγορότερη κινητοποίηση της ασθενούς.
  • Ταχύτατη ανάρρωση. Η ασθενής φεύγει από το νοσοκομείο την 1η με 2η ημέρα μετά το χειρουργείο. Αναρρώνει δε πλήρως σε 1-2 εβδομάδες, σε αντίθεση με το ανοιχτό χειρουργείο όπου χρειάζονται 6-8 εβδομάδες.
  • Ταχύτατη επάνοδος στις καθημερινές δραστηριότητες.
  • Μείωση του μετεγχειρητικού άλγους.
  • Μικρότερος αριθμός συμφύσεων στην κοιλιά.
  • Περιορισμός του κινδύνου μικροτραυματισμών. Προφυλάσσονται δηλαδή οι σάλπιγγες, που μπορεί να υποστούν κατά τη διάρκεια του ανοιχτού χειρουργείου μικροτραυματισμούς, και διασφαλίζεται η καλή λειτουργία των γεννητικών οργάνων.